தமிழர் பகுதியில் சிறுவர் தினத்தில் உயிரை மாய்த்துக் கொண்ட சிறுமி ; மரணத்திற்கான காரணம் குறித்து விசாரணைகிளிநொச்சி, உருத்திரபுரம் பகுதியில் 17 வயதான சிறுமி ஒருவர் தூக்கில் தொங்கிய நிலையில் சடலமாக மீட்கப்பட்ட சம்பவம் தொடர்பில் பொலிஸார் விசாரணைகளை முன்னெடுத்து வருகின்றனர்.
மேலதிக விசாரணை
சிறுவர் தினமான நேற்று (01) இச்சம்பவம் இடம்பெற்றுள்ளதாக தெரிவிக்கப்படுகிறது.
உருத்திரபுரம் பகுதியைச் சேர்ந்த 17 வயதான சிறுமியே இவ்வாறு உயிரிழந்துள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
சிறுமி தூக்கில் தொங்கிய நிலையில் காணப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, சம்பவம் தொடர்பில் பொலிஸாருக்கு தகவல் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
சம்பவ இடத்திற்கு சென்ற பொலிஸார் விசாரணைகளை முன்னெடுத்ததுடன், சிறுமியின் சடலம் தொடர்பான மேலதிக சட்ட நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டுள்ளனர்.
எனினும், சிறுமி தற்கொலை செய்துகொண்டமைக்கான காரணம் இதுவரையில் கண்டறியப்படவில்லை என தெரிவிக்கப்படுகிறது.
இச்சம்பவம் தொடர்பில் பொலிஸார் மேலதிக விசாரணைகளை தொடர்ந்து முன்னெடுத்து வருகின்றனர்.
ஒரு இளம் உயிரின் இழப்பு!
உலகச் சிறுவர் தினம் நாடு முழுவதும் அனுசரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில், கிளிநொச்சி – உருத்திரபுரம் பகுதியைச் சேர்ந்த 17 வயதுடைய மாணவி சமரளகி உயிரிழந்த செய்தி அப்பகுதி மக்களிடையே பெரும் சோகத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
ஒரு பள்ளி மாணவியின் இழப்பு…
ஒரு குடும்பத்தின் கனவை சிதைக்கிறது.
ஒரு பெற்றோரின் இதயத்தில் ஆறாத வலியை ஏற்படுத்துகிறது.
ஒரு சமூகத்தின் மனசாட்சியையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.
இந்த மரணத்திற்கான காரணங்கள் குறித்து உறுதிப்படுத்தப்படாத தகவல்களை பரப்புவதைவிட, ஒரு இளம் உயிரை இழந்துள்ளோம் என்ற உண்மையை மனிதநேயத்துடன் அணுகுவது அவசியம்.
இது ஒரு குடும்பத்தின் துயரம் மட்டுமல்ல…
இன்றைய இளம் தலைமுறை வெளியில் சிரித்துக் கொண்டிருந்தாலும், அவர்களுக்குள் பல்வேறு அழுத்தங்களையும் குழப்பங்களையும் சுமந்து கொண்டிருக்கலாம்.
கல்வி அழுத்தம்…
குடும்பப் பிரச்சினைகள்…
நட்பு மற்றும் உறவுச் சிக்கல்கள்…
சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகள்…
சமூக ஊடகங்களின் தாக்கம்…
தனிமை…
எதிர்காலம் குறித்த பயம்…
இவற்றில் எது ஒரு குழந்தையின் மனதை எவ்வளவு பாதிக்கிறது என்பதை வெளியில் இருந்து எப்போதும் அறிந்துகொள்ள முடியாது.
அதனால்…
“அவன்/அவள் அமைதியாகத்தானே இருக்கிறார்…” என்று விட்டுவிடாமல்,
“உனக்கு ஏதாவது கவலை இருக்கிறதா? நான் கேட்கத் தயாராக இருக்கிறேன்” என்று கேட்போம்.
பெற்றோர்களே… ஆசிரியர்களே… சமூகமே…
ஒரு குழந்தையின் மதிப்பெண்களை மட்டும் கேட்காதீர்கள்.
“நீ எப்படி இருக்கிறாய்?” என்றும் கேளுங்கள்.
அவர்களின் மௌனத்தை கவனியுங்கள்.
அவர்களின் நடத்தை மாற்றத்தை கவனியுங்கள்.
அவர்களின் அச்சத்தைக் கேளுங்கள்.
அவர்களின் கண்ணீருக்கு காரணம் கேளுங்கள்.
அவர்கள் பேசும்போது உடனடியாக தீர்ப்பு வழங்காமல் முதலில் கேளுங்கள்.
தற்கொலை அல்லது தன்னைத்தானே காயப்படுத்துவது குறித்து ஒரு குழந்தை பேசினால், அதை “கவனத்தை ஈர்க்கும் செயல்” என்று புறக்கணிக்காமல், உடனடியாக நம்பகமான பெரியவர், ஆசிரியர், மருத்துவர் அல்லது மனநல நிபுணரின் உதவியை நாடுங்கள்.
ஒரு உரையாடல் ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றக்கூடும்.
ஒரு அன்பான வார்த்தை ஒரு நம்பிக்கையை உருவாக்கக்கூடும்.
ஒரு குழந்தையை தனியாக விட்டுவிடாமல் இருப்பது மிகப் பெரிய ஆதரவாக இருக்கலாம்.
சிறுவர் தினத்தில் நாம் குழந்தைகளுக்கு பரிசுகள் மட்டும் கொடுக்க வேண்டாம்.
அவர்களுக்கு
பாதுகாப்பான வீடு,
கேட்கும் காதுகள்,
புரிந்துகொள்ளும் மனம்,
தீர்ப்பளிக்காத உறவு,
தேவையான நேரத்தில் கிடைக்கும் தொழில்முறை உதவி
ஆகியவற்றையும் வழங்குவோம்.
சமரளகியின் குடும்பத்தினரின் துயரத்தில் நாமும் பங்குகொள்கிறோம். அவர்களுக்கு எமது ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்.
இந்த இழப்பு ஒரு செய்தியாக மட்டும் கடந்து போகாமல்,
“நம்மைச் சுற்றியுள்ள ஒரு குழந்தை மௌனமாக வேதனைப்படுகிறதா?” என்று ஒவ்வொருவரையும் சிந்திக்க வைக்கட்டும்