ஈழத் தமிழ் இனத் துரோகிகள்: மறக்க முடியாத காயங்களும் மறைக்க முடியாத உண்மைகளும்
ஈழத்தமிழர் வரலாறு என்பது வெறும் வரலாறு அல்ல — அது இரத்தத்தில் எழுதப்பட்ட ஒரு சாட்சி. தியாகங்கள், அர்ப்பணிப்புகள், உயிர் பலிகள்… இவை எல்லாம் சேர்ந்து உருவானதே இந்தப் போராட்டம். ஆனால், இந்தப் பயணத்தின் ஒவ்வொரு முக்கிய தருணத்திலும், வெளி எதிரியை விட ஆபத்தானது உள்ளகத் துரோகம்தான் என்பதை வரலாறு நிரூபித்துள்ளது.
உள்ளிருந்து உடைத்தவர்கள்
ஈழத்தமிழர் அரசியல் உரிமைகள் பறிக்கப்பட்ட போது, எதிரிகள் மட்டும் காரணமல்ல
மௌனமாக இருந்தவர்களும், சமரசம் செய்தவர்களும், அதிகாரத்திற்காக தலை குனிந்தவர்களும் equally பொறுப்புக்கூற வேண்டியவர்கள்.
மலையகத் தமிழர்களின் வாக்குரிமை பறிப்பு:
சொந்த இனத்தின் ஒரு பகுதியை நாடற்றவர்களாக்க அனுமதித்தது வெறும் அரசியல் தவறல்ல — அது ஒரு வரலாற்றுத் துரோகம். அந்த மௌனம் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களின் எதிர்காலத்தை அழித்தது.
போராட்டத்தின் உட்பகை — எதிரிக்கு வலிமை
1980-களில் எழுந்த ஈழ விடுதலைப் போராட்டம், உலகம் கவனித்த ஒரு சக்தியாக மாறியிருந்தது. ஆனால், அந்த சக்தியை உடைத்தது வெளி தாக்குதல் மட்டும் அல்ல — உள்ளகப் பிளவுகள்.
ஒரு இயக்கம் மற்றொரு இயக்கத்தை அழிக்க முனைந்த போது, அது எதிரியின் வேலைகளை எளிதாக்கியது. ஈழ மண்ணில் சிந்திய இரத்தத்தின் ஒரு பகுதி, அந்த உட்பகையின் விளைவு.
காட்டிக்கொடுப்பின் கொடூர முகம்
ஒற்றர்கள் மற்றும் தகவல் விற்பவர்கள்:
போராளிகளின் இருப்பிடங்கள், நகர்வுகள், திட்டங்கள் — இவை பணத்திற்காகவும் பயத்திற்காகவும் விற்கப்பட்டன. அந்த ஒரு தகவல் கசிவு, நூற்றுக்கணக்கான உயிர்களை பலிகொண்டது. இவர்கள் வெறும் துரோகிகள் அல்ல — ஒரு இனத்தின் பாதுகாப்பையே விற்றவர்கள்.
கருணாவின் தமிழ் இனத் துரோகம்
2004-இல் ஏற்பட்ட கருணா பிரிவு, ஈழப் போராட்டத்தின் மிகப்பெரிய பின்னடைவு. கிழக்கின் வலிமையைப் பிரித்து, எதிரியின் கையில் ஒப்படைத்தது போன்ற தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அதன் விளைவுகள் 2009-ல் முழுமையாக வெளிப்பட்டன.
ஒட்டுக்குழுக்கள் — மக்கள்மீது திரும்பிய ஆயுதம்
ஈழ மண்ணில் பிறந்தவர்கள், அதே மண்ணின் மக்கள்மீது ஆயுதம் ஏந்திய போது, அது போரல்ல — அது துரோகம். அரசின் ஆதரவுடன் செயல்பட்ட இந்தக் குழுக்கள், பயமும் பிளவும் விதைத்தன.
முள்ளிவாய்க்கால் — தடுக்கப்படாத பேரழிவு
2009 — ஒரு இனத்தின் நினைவில் என்றும் அழியாத காயம். ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் உயிரிழந்த அந்த நாட்களில், உண்மையை உலகிற்கு சொல்ல வேண்டிய நேரத்தில் கூட, குழப்பமான தகவல்கள், அரசியல் கணக்குகள், மௌனம் — இவை அனைத்தும் பேரழிவை தடுக்கத் தவறின.
போருக்குப் பிந்தைய அரசியல் — இன்னும் தொடரும் சமரசம்
நீதிக்கான போராட்டம் இன்னும் முடிவடையவில்லை. ஆனால், அதிகாரம் மற்றும் பதவிக்காக, உண்மையை மெலிதாக்கும் அரசியல் இன்னும் தொடர்கிறது. காணாமல் போனோர், போர்க்குற்றங்கள் — இவை அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகளில் கருவிகளாக மாறிவிட்டன.
துரோகத்தின் விளைவுகள்
நிலம் இழந்தோம்
உயிர்கள் இழந்தோம்
அரசியல் வலிமை சிதைந்தது
உலக அரங்கில் குரல் பலவீனமடைந்தது
“வெளி எதிரி தாக்கும்;
உள் துரோகி அழிக்கும்.”
துரோகம் என்பது ஒரு நிகழ்வு அல்ல — அது தலைமுறைகளை பாதிக்கும் விஷம். ஈழத்தமிழர் வரலாற்றில் ஏற்பட்ட இந்தக் காயங்கள் இன்னும் ஆறவில்லை.
கடந்த காலத்தை மறப்பது தீர்வு அல்ல.
அதை நேராகப் பார்த்து, உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு,
மீண்டும் அதே தவறுகள் நிகழாதபடி கற்றுக்கொள்வதே