உணர்புகள் அலைமோதுகின்றது உன்மையான தலைமையை தேடி?
அரசியல் உரிமை, தேசிய அடையாளம், பாதுகாப்பு மற்றும் நீதிக்காக ஆயுதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்களின் வாழ்க்கை,
போர் முடிவடைந்தவுடன் இயல்பான நிலைக்கு திரும்பிவிடவில்லை. போரின் முடிவு என்பது ஆயுதங்கள் மௌனமான தருணமாக இருக்கலாம்; ஆனால் போரின் மனக்காயங்கள், இழப்புகள், நினைவுகள், சந்தேகங்கள், கருத்து வேறுபாடுகள் மற்றும் எதிர்காலம் குறித்த கேள்விகள் அத்துடன் முடிவடைந்து விடவில்லை.
அதனால் முன்னாள் போராளிகளுக்கு இடையில் ஏற்பட்ட இடைவெளிகளைப் புரிந்துகொள்ள, அவர்களுடைய
தனிப்பட்ட குணாதிசயங்களை மட்டும் பார்க்காமல், அவர்கள் கடந்து வந்த வரலாற்றுப் பின்னணியையும் பார்க்க வேண்டும்.
01. ஒரே இலக்குடன் பயணித்தவர்கள் வெவ்வேறு வாழ்க்கைச் சூழலுக்குள் சென்றனர்.
போராட்ட காலத்தில் பலருக்கும் ஒரு பொதுவான இலக்கு இருந்தது. அந்த இலக்கை முன்னிறுத்தி தனிப்பட்ட வாழ்க்கை, குடும்பம், தொழில், பொருளாதாரம் போன்ற பலவற்றை அவர்கள் பின்னுக்குத் தள்ளியிருந்தனர்.
போர் முடிந்தபின் அந்த பொதுவான இயக்கச் சூழல் இல்லாமல் போனது.
அதன் பின்னர் ஒருவர் குடும்ப வாழ்க்கைக்குள் சென்றார்; ஒருவர் வெளிநாடு சென்றார்; ஒருவர் அரசியலில் ஈடுபட்டார்; ஒருவர் சமூகப் பணிக்குச் சென்றார்; ஒருவர் பொருளாதார வாழ்க்கையை கட்டியெழுப்ப முயன்றார்.
ஒரே பாதையில் பயணித்தவர்கள் வெவ்வேறு பாதைகளில் சென்றபோது இயல்பாகவே இடைவெளிகள் உருவாகின.
02. போருக்குப் பின்னான அரசியல் இலக்கு குறித்த வேறுபாடுகள்.
போர் காலத்தில் முக்கியமான கேள்வி:
“எவ்வாறு போராடுவது?
என்பதாக இருந்திருக்கலாம்.
போர் மௌனிக்கப்பட்ட பின்னர் முக்கியமான கேள்வி:
“இனி எவ்வாறு அரசியல் உரிமையைப் பெறுவது?
என்பதாக மாறியது.
இங்கேதான் பல்வேறு கருத்துகள் உருவாகின.
சிலர் அரசியல் கட்சி வழியாக ஜனநாயகப் போராட்டம் வேண்டும் என்று கருதினர்.
சிலர் சர்வதேச அரசியல் மற்றும் இராஜதந்திர முயற்சிகள் முக்கியம் என்று கருதினர்.
சிலர் மக்கள் அமைப்புகள் மற்றும் சமூக இயக்கங்கள் மூலம் செயல்பட வேண்டும் என்று கருதினர்.
வேறு சிலர் முதன்மையாக மக்களின் வாழ்வாதாரம், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் மீள்குடியேற்றம் போன்ற பிரச்சினைகளில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று கருதினர்.
இவை அனைத்தும் ஒரே நோக்கை வெவ்வேறு வழிகளில் அணுகும் முயற்சிகளாக இருக்கலாம். ஆனால் அவை ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவையாகக் கருதப்பட்டால் பிரிவுகள் ஆழமடையும்.
03. பழைய அமைப்புச் சிந்தனை தொடர்ந்ததும் ஒரு காரணம்
ஆயுதப் போராட்டத்தின் காலத்தில் கட்டுப்பாடு, கட்டளை, ஒழுக்கம், ரகசியம் மற்றும் அமைப்பு மையப்படுத்தப்பட்ட செயல்பாடு ஆகியவை முக்கியமானவையாக இருந்தன.
ஆனால் ஜனநாயக அரசியல் சூழலில்:
கருத்து வேறுபாட்டை ஏற்றுக்கொள்வது.
விமர்சனத்தை சகித்துக்கொள்வது.
வெளிப்படைத்தன்மை.
மக்களிடம் பொறுப்புக்கூறுதல்.
தேர்தல் அரசியல்.
கூட்டணி அரசியல்.
பேச்சுவார்த்தை.
போன்றவை அவசியமாகின்றன.
போராட்டக் காலத்தின் அமைப்பு மனநிலையிலிருந்து ஜனநாயக அரசியல் மனநிலைக்கு மாறுவதில் ஏற்பட்ட சிரமமும் சில இடைவெளிகளுக்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.
04. தலைமுறை வேறுபாடு
போராட்டத்தில் ஆரம்பகாலத்திலேயே இணைந்தவர்கள் ஓரளவான வரலாற்று அனுபவத்தைக் கொண்டவர்கள்.
பின்னர் வந்தவர்கள் வேறு காலகட்டத்தின் அனுபவங்களைக் கொண்டவர்கள்.
போருக்குப் பிறகு வளர்ந்த இளைய தலைமுறைக்கு:
வேலைவாய்ப்பு.
கல்வி.
தொழில்நுட்பம்.
பொருளாதாரம்.
வெளிநாட்டு வாய்ப்புகள்.
ஜனநாயக அரசியல்.
போன்ற கேள்விகள் அதிக முக்கியத்துவம் பெற்றன.
இதனால் முன்னாள் போராளிகளின் தலைமுறைக்கும் புதிய தலைமுறைக்கும் இடையிலும் அரசியல் அணுகுமுறையில் வேறுபாடுகள் உருவாகலாம்.
05. தனிப்பட்ட அனுபவங்களின் வேறுபாடு
ஒரே போராட்டத்தில் இருந்தாலும் எல்லோருடைய அனுபவமும் ஒன்றாக இருக்காது.
ஒருவர் குடும்ப உறுப்பினரை இழந்திருக்கலாம்.
மற்றொருவர் நீண்டகால சிறைவாசத்தை அனுபவித்திருக்கலாம்.
வேறொருவர் காயமடைந்திருக்கலாம்.
மற்றொருவர் வெளிநாட்டில் வாழ்ந்திருக்கலாம்.
இன்னொருவர் போருக்குப் பின்னர் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடியில் வாழ்ந்திருக்கலாம்.
இந்த அனுபவங்கள் ஒவ்வொருவரின் அரசியல் பார்வையையும் மாற்றக்கூடும்.
எனவே “நாம் எல்லோரும் ஒரே போராட்டத்தில் இருந்தோம்; ஆகவே நாம் எல்லாவற்றிலும் ஒரே கருத்தில் இருக்க வேண்டும்” என்பது நடைமுறையில் சாத்தியமான எதிர்பார்ப்பு அல்ல.
06. நம்பிக்கையின்மை மற்றும் சந்தேகம்
போர் முடிந்த பின்னர் முன்னாள் போராளிகள் பல்வேறு அரசியல் மற்றும் சமூக சூழல்களுக்குள் சென்றனர்.
அந்த சூழலில் ஒருவர் மற்றொருவரைப் பற்றி:
இவர் உண்மையாகவே மக்களுக்காக செயற்படுகிறாரா?
இவருடைய அரசியல் நோக்கம் என்ன?
இவர் தனிப்பட்ட நலனுக்காக செயல்படுகிறாரா?
இவர் யாருடைய ஆதரவுடன் செயல்படுகிறார்?
இவர் கூறும் கருத்தின் பின்னால் வேறு நோக்கம் உள்ளதா?
என்ற கேள்விகளை எழுப்பலாம்.
நம்பிக்கையின்மை அதிகரிக்கும்போது சிறிய கருத்து வேறுபாடுகள்கூட பெரிய பிளவுகளாக மாறக்கூடும்.
07. தனிநபர் அரசியல் மற்றும் தலைமைத்துவப் போட்டிகள்
போருக்குப் பின்னர் சிலர் அரசியல் தளத்தில் முன்னிலைக்கு வந்தனர்.
அப்போது தலைமைத்துவம், பதவி, அங்கீகாரம், மக்கள் ஆதரவு, அரசியல் செல்வாக்கு போன்றவை தொடர்பாக போட்டிகள் ஏற்படக்கூடிய நிலை காணப்பட்டன.
இது முன்னாள் போராளிகளுக்குள் மட்டுமல்ல; அவர்களைச் சுற்றியுள்ள அரசியல் அமைப்புகளிலும் காணப்படக்கூடிய பொதுவான அரசியல் பிரச்சினையாகும்.
ஒரு தேசிய அரசியல் இலக்கு தனிநபர் அரசியலாகச் சுருங்கும்போது ஒற்றுமை பலவீனமடையும்.
08. வெளிநாட்டு புலம்பெயர் சமூகத்துடனான தொடர்பும் வேறுபாடுகளும்.
போர் முடிந்த பின்னர் புலம்பெயர் தமிழர்களின் அரசியல், நிதி மற்றும் சமூகப் பங்களிப்பு தொடர்ந்தது.
ஆனால் தாயகத்தில் வாழும் மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளும், வெளிநாடுகளில் வாழும் மக்களின் அரசியல் எதிர்பார்ப்புகளும் எப்போதும் ஒன்றாக இருக்காது.
தாயகத்தில் இருப்பவர்களுக்கு:
நிலம், வேலை, கல்வி, வீடு, பாதுகாப்பு, அரசியல் உரிமை, காணாமல் போனோரின் பிரச்சினை, நீதிக்கான போராட்டம்
முக்கியமாக இருக்கலாம்.
புலம்பெயர் சமூகத்தில்:
சர்வதேச அரசியல், நீதிக்கான அழுத்தம், வரலாற்று நினைவு, தேசிய அரசியல் கோரிக்கைகள்
முக்கியத்துவம் பெறலாம்.
இரண்டையும் ஒருங்கிணைக்கத் தவறினால் இடைவெளி உருவாகலாம்.
09. பொருளாதார வேறுபாடுகளும் ஒரு காரணம்
போர் முடிந்த பின்னர் முன்னாள் போராளிகளின் வாழ்க்கை ஒரே மாதிரியாக அமையவில்லை.
சிலர் தொழில் தொடங்கினர்.
சிலர் வெளிநாடு சென்றனர்.
சிலர் அரசியல் அல்லது சமூகப் பணிகளில் ஈடுபட்டனர்.
சிலர் வறுமையுடன் போராடினர்.
இந்த பொருளாதார வேறுபாடுகள் பழைய உறவுகளுக்குள்ளும் புதிய மனநிலைகளை உருவாக்கக்கூடும்.
10. “நான் செய்த தியாகம் – அவர் செய்த தியாகம்” என்ற ஒப்பீடு
இது மிகவும் ஆபத்தான மனநிலைகளில் ஒன்றாகும்.
ஒருவர்:
“நான் அதிகமாக தியாகம் செய்தேன்.”
என்று நினைக்கலாம்.
மற்றொருவர்:
“என்னுடைய பங்களிப்பு மதிக்கப்படவில்லை.
என்று நினைக்கலாம்.
இவ்வாறு தனிப்பட்ட தியாகங்களை ஒப்பிடத் தொடங்கினால், ஒரே இலக்குக்காக இணைந்திருந்தவர்களுக்கிடையில் மனக்கசப்பு உருவாகும்.
தியாகத்தின் அளவை வைத்து மனிதர்களின் அரசியல் மதிப்பை அளவிட முடியாது.
11. கடந்த காலத்தை மதிப்பிடுவதில் ஏற்பட்ட வேறுபாடுகள்
போராட்டத்தின் வெற்றி, தோல்வி, முடிவுகள், அரசியல் தீர்மானங்கள் ஆகியவற்றை ஒவ்வொருவரும் ஒரே விதமாக மதிப்பிட வேண்டிய அவசியமில்லை.
ஒருவர் ஒரு முடிவை சரியானதாகக் கருதலாம்.
மற்றொருவர் அதையே தவறான முடிவாகக் கருதலாம்.
இந்த வரலாற்று மதிப்பீடுகள் தனிப்பட்ட பகையாக மாறும்போது பிரிவு தீவிரமாகிறது.
வரலாற்றைப் பற்றி வேறுபட்ட கருத்து கொண்டிருப்பது பகைமை அல்ல; அந்த வேறுபாட்டை பகையாக மாற்றுவதுதான் பிரச்சினை.
12. போரின் மனக்காயங்கள்
நீண்டகாலப் போராட்டம் மனிதர்களின் மனதில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
இழப்பு, பிரிவு, மரணம், காயம், சிறைவாசம், இடம் பெயர்வு, அச்சம், உறவுகளை இழத்தல் போன்ற அனுபவங்கள் ஒருவரின் நடத்தை மற்றும் உறவுகளை பாதிக்கலாம்.
எனவே சில நேரங்களில் வெளிப்படையாகத் தெரியும் அரசியல் முரண்பாட்டின் பின்னால் பல ஆண்டுகளாகச் சுமந்துவரும் தனிப்பட்ட வலி மற்றும் மனக்காயங்களும் இருக்கலாம்.
இதனை புரிந்துகொள்ளாமல் ஒருவரை ஒருவர் குற்றம் சாட்டுவது பிரச்சினையை மேலும் பெரிதாக்கும்.
அப்படியானால் இந்த இடைவெளிகளை எவ்வாறு குறைக்கலாம்?
முதலில் ஒரு முக்கிய உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்:
முன்னாள் போராளிகள் அனைவரும் மீண்டும் ஒரே அமைப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதல்ல தீர்வு.
அதற்கு பதிலாக,
“கருத்து வேறுபாடுகளுடன் இருந்தாலும் பொதுவான மக்களுடைய உரிமைகள் மற்றும் எதிர்கால அரசியல் இலக்குகளுக்காக இணைந்து செயல்படக்கூடிய அரசியல் பண்பாட்டை உருவாக்குவதே தீர்வு.
செய்ய வேண்டிய முக்கிய விடயங்கள்
01. கடந்த காலத்தை பழிவாங்கும் அரசியலாக அல்ல, வரலாற்றுப் பாடமாக அணுக வேண்டும்.
02. தனிநபர் விமர்சனத்தை விட கொள்கை அடிப்படையிலான விவாதத்தை வளர்க்க வேண்டும்.
03. முன்னாள் போராளிகளின் பங்களிப்புகளை ஒருவருக்கொருவர் மதிக்க வேண்டும்.
04. தலைமுறை இடைவெளியை குறைக்க இளைஞர்களுக்கு அரசியல் இடம் வழங்க வேண்டும்.
05. தாயக மக்களும் புலம்பெயர் மக்களும் இணைந்து செயல்படக்கூடிய பொதுத் தளத்தை உருவாக்க வேண்டும்.
06. அரசியல் வேறுபாடுகள் இருந்தாலும் குறைந்தபட்ச பொதுக் கொள்கையில் ஒன்றுபட வேண்டும்.
07. தனிநபர் தலைமைத்துவத்தை விட பொது கொள்கை அடிப்படையிலான
அரசியலை வளர்க்க வேண்டும்.
08. வெளிப்படைத்தன்மையும் பொறுப்புக்கூறலும் இருக்க வேண்டும்.
09. முன்னாள் போராளிகளின் அனுபவங்களை அரசியல் மற்றும் சமூக அறிவாக அடுத்த தலைமுறைக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும்.
10. ஒருவரை ஒருவர் குற்றவாளியாக்கும் மொழிக்குப் பதிலாக உரையாடல் மொழியை உருவாக்க வேண்டும்.
மிக முக்கியமான அரசியல் பாடம்
நீண்டகால போராட்டத்தின் பின்னர் உருவாகும் மிகப்பெரிய சவால் போராட்டத்தை நடத்துவது அல்ல; போராட்டத்திற்குப் பின்னர் சமூகத்தையும் அரசியலையும் மீண்டும் ஒருங்கிணைப்பதுதான்.
ஆயுதங்கள் மௌனமான பிறகு அரசியல் முடிவடைவதில்லை.
மாறாக, அப்போதுதான்:
புதிய அரசியல் பாதை, புதிய தலைமைத்துவம், புதிய தலைமுறை, புதிய ஜனநாயக அணுகுமுறை, மக்கள் மைய அரசியல் மற்றும் நீடித்த அரசியல் தீர்வு
ஆகியவற்றை உருவாக்க வேண்டிய காலம் ஆரம்பமாகிறது.
எனவே முன்னாள் போராளிகளுக்கிடையே ஏற்பட்ட இடைவெளிகளை “அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் விட்டுப் பிரிந்துவிட்டார்கள்” என்ற ஒரு வரியில் மட்டும் விளக்க முடியாது.
அதன் பின்னால் போரின் முடிவு, அமைப்பு மாற்றம், அரசியல் இலக்கு குறித்த வேறுபாடுகள், தனிப்பட்ட அனுபவங்கள், பொருளாதார சூழல், தலைமுறை மாற்றம், நம்பிக்கையின்மை, தலைமைத்துவப் போட்டி, புலம்பெயர்–தாயக இடைவெளி மற்றும் போரின் மனக்காயங்கள் என பல காரணிகள் உள்ளன.
சுருக்கமாக பார்த்தால்.
ஒரு போராட்டத்தின் வரலாற்றை மதிப்பது என்பது அதன் கடந்தகாலத்தை மட்டும் நினைவுகூர்வது அல்ல; அந்தப் போராட்டத்தில் பங்கெடுத்த மனிதர்களின் எதிர்காலத்தையும் பாதுகாப்பதாகும்.
முன்னாள் போராளிகளுக்கிடையே ஏற்பட்ட பிரிவுகளை மீண்டும் பகையாக மாற்றாமல், அவர்களுடைய அனுபவங்களையும் தியாகங்களையும் மதித்து, தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமை, நீதி, பாதுகாப்பு, சமத்துவம், கண்ணியம் மற்றும் எதிர்கால தலைமுறையின் நலன் ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தி உரையாடல் மற்றும் ஜனநாயக அரசியல் வழியில் புதிய ஒற்றுமையை உருவாக்குவதே வரலாற்றிலிருந்து பெற வேண்டிய
மிகப் பெரிய பாடமாகும்.
நான் பேசுகின்ற முறையைக் கவனிக்காமல் என் பேச்சில் உள்ள உண்மையைக் கவனியுங்கள்.